We hadden in Damwoude, inmiddels onze hofleverancier, tijdens de zoektoch naar een jaren '40 auto al een mooie 1948 Pontiac gezien. Mooi model, redelijk goede staat, maar wat te duur. Toch in september maar eens wezen kijken tijdens een vakantie in de omgeving. Bert, de eigenaar van het bedrijf, was er helaas niet en belde later terug om te peilen of ik geïnteresseerd was. Uiteraard, maar wel met inruil van onze Mercedes 500 SE uit 1983. Dat kon wel, we moesten maar langs komen. Zo gezegd, zo gedaan. Eind september werd een schitterende Pontiac afgeleverd voor onze deur! 

​​​

Het was mijn eerste auto met een flathead straight 8, 6 volt, een gebrek aan vermogen, geen elektrisch/hydraulische speeltjes (ach kan t ook niet kapot...) en zonder vleugels. ​De eerste rit leerde dat hij best goed remde zonder rembekrachtiging, maar dat dat niet veel nut had als de auto niet harder wil als 80... Sturen ging zwaar, daarom ook een groot stuur, men wist niet beter. De eerste stuurbekrachtiging was pas leverbaar bij Chrysler in 1951 en 1952 bij Cadillac. Ook bleken er diverse onderdelen zo verouderd te zijn dat ik op zoek moest naar nieuwe. Als je de kabelboom aanraakte verpulverde deze direct. Ook bleek het montagepunt van het gaspedaal gescheurd te zijn en bediende zo niet goed de carburateur. Vandaar de 'top' van 80. Via Marktplaats leerde ik Thijs Vogels kennen. Hij verhuurde zijn 48er Pontiac en ik mocht wel even komen kijken hoe de gasstangen aangesloten moesten zitten. Dezelfde middag togen we nog naar Best. Uiteraard was er snel duidelijk wat er mis was. Later heeft Thijs mij nog enorm geholpen door zijn reserve motor aan mij te verkopen toen bleek dat mijn blok gescheurd was. 

​​

In America zitten gelukkig vele bedrijven die onderdelen kunnen leveren (zie ook 'leveranciers & info') en ook eBay is nuttig. Het heeft de nodige avonden gekost met snuffelen maar alles was al snel gevonden om hem weer op en top te krijgen. ​Van de geschiedenis van de auto was weinig bekend. Hij is geproduceerd in de GM fabriek in Kansas City, USA. Volgens de overlevering zou hij slechts 3 Amerikaanse eigenaren hebben gehad. Deze Streamliner reed al in de jaren 70 in Arizona en daar woonde ook de laatste eigenaar.  Stille getuige waren de rode gravelsteentjes in het chassis en het rode stof....

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

 

De staat van de auto was goed. Hij was eigenlijk nog gewoon grotendeels origineel met kleine gebruikssporen rondom, restyledeukjes, ingelakte krasjes, doorgepoetste plekken etc, maar dit hoort allemaal bij de charme van zo'n auto. De motor, bak en heel veel andere technische delen zijn uiteindelijk helemaal gereviseerd. Het interieur was nog deels origineel op de vloerbedekking en bekleding van de banken na, deze waren vernieuwd in 2008 met originele bekleding van SMS Auto Fabrics.



In de 6 jaren dat wij de auto hadden is er veel werk verzet en is de elektra van de auto een stuk veiliger geworden, de brandstofvoorziening vernieuwd, de carburateur gereviseerd en vele andere kleine dingen gedaan. De winter van 2013/2014 was de winter van de technische revisie. Motor en bak zijn toen compleet gereviseerd. Ook reed hij nog steeds 80, alleen was dat nu in mijlen i.p.v. kilometers! Kijk bij het onderdeel 'nog gesleuteld ?' voor meer info over de restauratie. De auto is in de zomer van 2018 verkocht. Het rijden is leuk maar niet echt ontspannen en eigenlijk gewoon hard werken en met 6 a 7.000 kilometer per jaar begon dat op te breken.