1939 Dodge D11 Luxury Liner

Onze Business Coupe

Sinds juni 2025 zijn wij eigenaar van deze survivor-class Dodge Business Coupe uit 1939 in de kleur Squadron Grey. Een Business Coupe heeft een fraaie uitstraling dankzij de aflopende achterkant en de grote kofferbak. Dit was destijds de ideale auto voor de reizende vertegenwoordiger. Mensen die dagenlang onderweg waren door hun county, een hele staat of zelfs meerdere omliggende staten hadden behoefte aan een betrouwbare auto met veel laadruimte. Achter de voorstoelen was een enorme bagageruimte beschikbaar voor koffers, catalogi, monsters en kisten met producten. Het laadruim is bovendien bereikbaar via een luik achter de passagiersstoel.

Deze auto is waarschijnlijk een zeldzame DeLuxe-uitvoering. Van de Special Business Coupe werden 12.300 exemplaren gebouwd, tegenover slechts 630 van de DeLuxe. Het prijsverschil was destijds niet groot: 756 tegenover 803 US dollar. Omgerekend naar 2025 komt dat neer op ongeveer 17.500 versus 18.500 US dollar.

In mei 2025 hadden we tijdens onze vakantie voor Wendy een 1949 Ford Custom DeLuxe (Shoebox) gekocht, die we op 30 mei hebben opgehaald. En als we dan toch bezig zijn... De dag erna zijn we in Duitsland gaan kijken naar een heerlijke vooroorlogse Dodge D11 Business Coupe uit 1939. Deze auto kenden we al van een meeting die we in 2018 in Herten (Duitsland) hadden bezocht. Zie onderstaande twee foto's van toen:

Het model 'Business Coupe' is al die jaren blijven hangen. Bij het bezoeken van iedere custom- en hotrodmeeting voel ik mij met de Hudson wel welkom, maar hij past er minder goed bij. Het is nu eenmaal een vierdeurs in bijna standaarduitvoering.

Ik was al geruime tijd aan het rondkijken en kwam er al snel achter dat Fords uit de vooroorlogse periode behoorlijk aan de prijs waren. Mijn oog viel daarom al snel op Mopars. En het toeval wilde dat de auto die we in 2018 hadden gezien, te koop stond.

Wendy vond het ook wel gaaf om zo'n model te hebben en zodoende togen we naar Castrop-Rauxel (Duitsland), waar we de Dodge bekeken en een proefrit maakten. Het was een echte zomerse avond. De broer van de eigenaar was er met zijn Studebaker en ze waren nog half bezig met een barbecue. We mochten gewoon aanschuiven. Hapje, drankje... je kent het wel. Erg gezellig! We hebben honderduit zitten kletsen. De auto is een echte patina-auto met Smithy-muffler, die de zes-in-lijn van meer dan genoeg geluid voorzien. Het interieur is netjes en de auto heeft precies de uitstraling die we zochten. Het rondje rijden was erg leuk.

En ja, die auto hebben we vervolgens ook gekocht....

Aangezien de auto een Duits kenteken had, heb ik Martin, de eigenaar, gevraagd of hij hem tegen een vergoeding naar ons wilde brengen. Dat scheelde ons weer transport en een hoop gedoe. Dat was allemaal geen probleem. Hij en zijn partner Eveline kwamen graag naar Nederland. Een week later kwamen ze dan ook gezellig bij ons langs. Uiteraard hebben we een rondleiding gegeven en samen geluncht.

Daarna hebben we nog even wat stukjes gereden door de straat. Dat moet natuurlijk.... Een superervaring! Hij heeft inmiddels al voor veel smiles per gallon gezorgd. Gaaf speelgoed.

Er is het nodige bekend over de geschiedenis van de auto. Ooit zou deze eigendom zijn geweest van een lerares in Idaho, waarna hij zo'n 20 tot misschien wel 30 jaar heeft stilgestaan. Dat zou betekenen dat de auto tot ergens in de jaren 50 in gebruik is geweest. Een zwart-witfoto uit die tijd, die later bij Dean Thiem (zie verderop) aan de muur hing, lijkt dit te bevestigen. Het is daarom aannemelijk dat de auto oorspronkelijk uit Idaho afkomstig is.

De datacard uit het Chrysler-archief is inmiddels binnen, maar de dealercode is vooralsnog niet te herleiden. Ik heb wel alvast mooie kentekenplaten gekocht: originele Idaho-platen uit 1938 (het modeljaar 1939 werd immers al in 1938 geregistreerd).

In 1979 werd de auto vervolgens gekocht door Robert Schlatter uit Oak Harbor, op Whidbey Island in Washington. Hij kocht de auto bij Ron's Antique Autos in Eagle, Idaho, zo'n 1.000 kilometer verderop.

Voor zover ik heb kunnen achterhalen, is Robert Schlatter in 2001 overleden. Dean Thiem kocht de auto rond 2007, vermoedelijk uit de nalatenschap van Robert. Het "Jr." op de adressticker van een doos die achter in de auto lag, zou kunnen wijzen op een zoon van Robert die de auto mogelijk tussen 2001 en 2007 in bezit heeft gehad.

Misschien waren Dean en Robert bevriend, maar dat is niet met zekerheid te zeggen. Daarna werd de auto in Amerika gekocht door de Martin en Eveline uit Duitsland. Eind 2017 arriveerde de auto in de haven van Bremen (zie foto op de trailer) en in april 2018 werd hij in Duitsland geregistreerd (zie foto van Martin bij de Dodge).

Wij zagen de auto voor het eerst tijdens het Kustom Kulture-event in Herten in 2018. Martin en Eveline hadden hem toen dus nog maar net in bezit. Tijdens een rondreis door de regio bezochten zij later Dean en spraken hem persoonlijk. Ze maakten daar ook een foto met hem samen.

Ik heb via Facebook contact gezocht met Dean, maar geen reactie ontvangen. Zijn account is al geruime tijd niet actief; mogelijk is hij inmiddels ook overleden.

Op de foto's zie je Martin met Dean en mijzelf met Martin bij mij thuis.

De auto zelf geeft weinig prijs over zijn geschiedenis. Er zit slechts één oliesticker op de A-stijl, met alleen een datum erop — verder niets. Maar dat maakt niets uit: ook zonder een uitgebreide historie kunnen we er volop van genieten!

Het is een auto die qua onderhoud is zoals ik mijn auto's zelf ook meestal verkoop: goed onderhouden dus! Martin heeft er allerlei papieren en boeken bij gedaan, evenals een A4'tje vol met uitgevoerde werkzaamheden. De tank is van binnen gecoat, er is een nieuwe koppeling gemonteerd, nieuwe remslangen en nog veel meer. Ideaal!

Ook kreeg ik er heel veel extra onderdelen bij, zowel nieuwe als gebruikte. Achterlichtglaasjes, carburateurs, benzinepompen, de originele uitlaat, voorbumper en nog veel meer. Het uitpakken van de riante kofferbak voelde dan ook als pakjesavond!

Het idee was om de auto de uitstraling van een dirttrack-racer te geven. Van één van de jongens die na het moonshinen nog steeds wilden racen en dat konden doen op ovals in allerlei dorpen in Amerika. Maar nadat ik op YouTube een filmpje tegenkwam waarin zowel de 1939 Dodge als Jimmie Lynch werden gepromoot, ging ik voor een ander idee.

Jimmie Lynch was de leider van het stuntteam met de naam 'Death Dodgers'. Dit thema leek mij veel leuker, en zeker aparter, dan de zoveelste dirttracker. En zeker omdat hij graag met Dodges reed voor zijn stunts. De auto heeft inmiddels dan ook een mooie beschildering op de deuren en kleppen van Teunis Spits (Futur Relics).

Ook heb ik een sleutelhanger en twee programmaboekjes van de Death Dodgers bij de auto. Inmiddels heb ik ook contact met zijn achterkleindochter, maar dat spoor loopt helaas een beetje dood. Wel heb ik inmiddels een handtekening van Jimmie kunnen kopen. Erg gaaf. Deze is ook nog eens in 1939 gezet.