DRIVING HISTORY, ONE MILE AT A TIME
Society of Automotive Engineers - 'SAE'
SAE International
Voorheen bekend als de Society of Automotive Engineers is het een in de VS gevestigde, wereldwijd actieve beroepsvereniging en organisatie voor standaarden voor engineeringprofessionals in diverse industrieën. De nadruk wordt gelegd op de vervoersindustrie zoals automotive, luchtvaart en bedrijfsvoertuigen. De vereniging coördineert de ontwikkeling van technische normen op basis van de beste onderzoeken, geïdentificeerd en beschreven door SAE-commissies en werkgroepen. Deze werkgroepen bestaan uit professionals uit relevante werkgebieden. SAE International heeft meer dan 120.000 leden wereldwijd. Het lidmaatschap wordt toegekend aan personen, niet aan bedrijven. Naast de inspanningen voor normalisatie besteedt men ook middelen aan projecten en programma's op het gebied van wetenschap, technologie, techniek en wiskundeonderwijs, professionele certificering en collegiale ontwerpwedstrijden.
Geschiedenis van de Society of Automobile Engineers
In het begin van de 20e eeuw waren er tientallen autofabrikanten in de VS en wereldwijd nog veel meer. Deze traden samen met onderdeelfabrikanten toe tot handelsgroepen die deze takken promoten. Het verlangen om gezamenlijk technische en/of ontwerpproblemen op te lossen en het ontwikkelen van technische normen was groot. De wens werd geuit voor de vrije uitwisseling van ideeën. Twee redacteuren, Peter Heldt van 'The Horseless Age' en Horace Swetland van 'The Automobile', waren grote voorstanders van de SAE. Heldt schreef in juni 1902 een artikel waarin hij zei dat er een duidelijke tendens zichtbaar werd. Er zou vraag zijn naar een technisch instituut dat de technische kant van de auto zou behandelen. Swetland schreef hier ook over en werd zelfs een SAE-functionaris. Twee jaar na het artikel van Heldt werd de SAE opgericht in New York. 4 functionarissen en 5 hoge functionarissen gaven zich vrijwillig op. In 1905 diende Andrew Riker als president met Henry Ford als vice-president. De originele contributie was $10. De eerste 10 jaar groeide de organisatie gestaag en men nam fulltime medewerkers in dienst. Daarnaast bracht men een vakblad uit en een verzameling technische papers, voorheen SAE Transacties genoemd. Deze bestaan vandaag de dag nog steeds in de vorm van de SAE International Journals. Tegen 1916 had de SAE 1.800 leden. Tijdens de jaarvergadering verzochten ook andere industrieën om toezicht op hun technische normen, o.a. de luchtvaart-, scheepvaart- en landbouwindustrie. De luchtvaartindustrie was nog erg jong en vertegenwoordigers waren Thomas Edison, Glenn Curtiss, Glenn Martin en Orville Wright.
Als resultaat van deze vergadering ontstond er een nieuwe organisatie die ingenieurs vertegenwoordigde van alle vormen van mobiliteit. SAE-lid Elmer Sperry creëerde de term 'automotive' vanuit het Griekse 'auto' (zelf) en het Latijnse 'motivus' (beweging) om iedere vorm van een zichzelf bewegend voertuig te kunnen vertegenwoordigen. De Society of Automobile Engineers werd de Society of Automotive Engineers.
Charles Kettering was voorzitter van de SAE tijdens de Eerste Wereldoorlog en zag het aantal leden toenemen tot 5.000. Gedurende deze tijd benadrukte hij het belang van lokale afdelingen, secties geheten. Na de Tweede Wereldoorlog werden er contacten gelegd met andere soortgelijke instituten over de hele wereld. Sindsdien heeft de SAE secties in o.a. Brazilië, India, China, Rusland en Egypte. Rond 1980 was het aantal al voorbij de 35.000. De twee daaropvolgende decennia werd de samenleving, de industrie en het publiek dat men diende alleen maar groter, diverser en elektronischer. Nu, rond 2010, bedient de organisatie meer dan 120.000 leden, waarvan meer dan een kwart buiten Noord-Amerika.
Sinds 2010 is deze ontwikkeling verder versneld door de sterke digitalisering van de mobiliteitssector. Waar SAE historisch vooral gericht was op mechanische standaarden, verschuift de focus steeds meer naar software, elektronica en data-gedreven voertuigen. De opkomst van elektrische aandrijflijnen, geautomatiseerd rijden en verbonden voertuigen heeft geleid tot een groeiend aantal internationale standaarden op het gebied van veiligheid, communicatie en systeemintegratie. SAE speelt hierin een centrale rol als verbindende instantie tussen industrie, wetenschap en regelgeving, waarbij samenwerking met ISO en andere internationale organisaties verder is verdiept. Hiermee blijft SAE een belangrijke actor in de overgang van traditionele voertuigtechniek naar moderne, softwaregedreven mobiliteitssystemen.
Tijdlijn
1904
Edward Tracy Birdsall, lid van het American Institute of Electrical Engineers, nodigt anderen uit voor de Automobile Club of America op 5th Ave. 753, New York, NY om een organisatie van auto-ingenieurs op te richten. Onder de genodigden zaten Horace Swetland, uitgever van vakblad The Automobile, en zeven anderen. Henry Ford, hoewel uitgenodigd, nam geen deel.
1905
30 leden van de Society of Automobile Engineers kwamen in New York bijeen om het bestuur te kiezen. De uitslag:
President: Andrew L. Riker, motorontwerper bij Locomobile
First Vice President: Henry Ford
Second Vice President: John Wilkinson, motorontwerper voor de Franklin-auto
Secretary-treasurer: Edward Birdsall
SAE Council: Horace Swetland, The Automobile
Allen H. Whiting, New Yorkse fabrikant van de Whiting-auto
Hiram P. Maxim, The Electric Vehicle Company
H. W. Alden, The Electric Vehicle Company
L. T. Gibbs
H. Vanderbeek
1906
Geregistreerd ledental: 52; 32 leden uit 9 staten nemen deel aan een vergadering. Volume 1, no. 0 van de SAE Transactions werd geprint op drie pagina’s.
1907
Geregistreerd ledental: 100
1908
Geregistreerd ledental: 150
1909
‘Society’ werd opgenomen in de naam en het originele SAE-logo werd geïntroduceerd. Ledental bereikt de 400.
1911
SAE is formeel gesitueerd in New York. De ‘Association of Licensed Automobile Manufacturers’ wordt opgeheven na een uitspraak van de rechtbank. De SAE neemt de technische sectie van de ALAM over. Hiermee begint de standaardisatie van het SAE-programma. De SAE stelt het lidmaatschap open voor iedereen met een “verantwoorde commerciële of financiële draagkracht.” Het SAE Bulletin wordt opgericht.
1912
SAE publiceert zijn eerste standaard. ALAM wordt officieel opgeheven. Henry Leland is president van de organisatie voor 2 jaar. Hij was één van de eerste leden en vanuit zijn professie had hij al snel de noodzaak van standaarden in de gaten. Zijn leven draaide om precisie en toleranties.
1913
Ledental overschrijdt de 1.700.
1914
Initiële publicatie van SAE’s jaarlijkse verzameling van standaarden in het SAE Data Book.
1915
SAE verhuist zijn hoofdkantoor naar het Engineering Societies Building. SAE-standaardisatie reduceert het aantal verschillende ringen met 90% (dit waren er rond de 300), en reduceerde 1.600 maten naadloze stalen buizen naar 221. De eerste onderwijsafdeling werd opgericht bij Cornell University.
1916
SAE opent een kantoor in Detroit en laat leden toe van de American Society of Aeronautical Engineers, de Society of Tractor Engineers, National Association of Engine and Boat Manufacturers, de National Gas Engine Association en de American Society of Agricultural Engineers. De National Gas Engine Association en de National Association of Engine and Boat Manufacturers voegen hun standaarden samen zodat deze overeenkomen met die van de SAE. SAE publiceert de eerste luchtvaartstandaard.
1917
Elmer Sperry introduceert het woord automotive om hiermee alle zelfrijdende voertuigen te benoemen; SAE wijzigt in februari zijn afkorting in Society of Automotive Engineers. National Automobile Chamber of Commerce ondersteunt de standaarden. Het kantoor in Washington D.C. wordt gevestigd in het Munsey Trust Building. Het SAE Journal wordt uitgebracht.
1918
Orville Wright schrijft naar Charles Witteman van de Witteman–Lewis Aircraft Company. Hij opent met: “My dear Mr. Witteman: as your name does not appear on the roster of the Society of Automotive Engineers, I suspect the advantages of membership have not been presented to you. The work covered by the S.A.E. is of such value that everybody identified with the industry should take out membership.”
1919
Ledental loopt op tot over de 4.300.
1920
Ledental bereikt de 5.000, inclusief SAE’s eerste vrouwelijke lid, Nellie M. Scott, penningmeester van de Bantam Ball Bearing Company uit Bantam, Connecticut.
1921
SAE-standaard nummer 224. De automotive-industrie schat dat de SAE-standaarden $750 miljoen besparen, gelijk aan 15% van de verkoopwaarde van de verkochte auto’s.
1922
Ledental overschrijdt de 5.000.
1926
En 6.000.
1927
De eerste SAE-award wordt uitgegeven, de Wright Brothers Medal voor de beste scriptie over vliegtuigen.
1930
25-jarig bestaan, ledental meer dan 7.000.
1933
Fuel and Lubricants Comité wordt opgericht.
1935
Tractor and Industrial Power Equipment Meetings Comité wordt opgericht.
1936
SAE’s eerste National Aircraft Production Meeting wordt gehouden.
1939
Het SAE War Engineering Board wordt opgericht om problemen van defensie te evalueren en om comités van specialisten in te zetten om oplossingen te bedenken.
1940
Ledental bereikt 5.855.
1942
Het War Activity Council wordt opgericht om de inzet van de geallieerden te coördineren.
1943
Het War Activity Office wordt opgericht in Detroit.
1944
Het Special Publications Department wordt opgericht.
1945
Ledental overtreft de 12.000.
1946
Het Technical Board wordt opgericht. Zij creëren standaarden voor ontwerp, fabricage, testen, kwaliteitscontrole en aanbestedingen.
1947
Formal Engineering Meetings Structure wordt opgericht. Het Engineering Materials Meetings Comité wordt opgericht.
1958
Het Sections Board wordt opgericht om lokale SAE-secties te begeleiden en om het bestuur op de hoogte te houden.
1961
SAE Aerospace-standaard nummer 1000.
1966
SAE-publicaties krijgen internationale erkenning.
1967
De spreuk “land, sea, air, and space” wordt toegevoegd aan het SAE-logo.
1973
SAE lanceert de eerste ontwerpwedstrijden voor studenten; de Recreational-Ecological Vehicle Contest.
1974
SAE verhuist het hoofdkantoor naar een nieuwe locatie in Thorn Hill in Warrendale, PA, 20 miles ten noorden van Pittsburgh, PA. Warrendale wordt uitgeroepen tot het wereldwijde hoofdkantoor van SAE.
1976
SAE lanceert officieel zijn Collegiate Design Series.
1977
De SAE Fellow Award wordt uitgegeven om prestaties in technologie en engineering te erkennen.
1978
Het SAE Women Engineers Comité wordt opgericht.
1981
De collegiate design competition Formula SAE begint. Het eerste deel van Aerospace Engineering Magazine wordt uitgegeven.
1983
SAE start zijn Professional Development Program om ‘mobility engineers’ op te leiden en te certificeren.
1986
SAE richt de SAE Foundation op om wiskunde- en wetenschapsonderwijs te financieren en te bevorderen.
1990
SAE Foundation lanceert A World in Motion met het specifieke doel om een nieuwe stijl van pedagogiek voor natuurwetenschappen in klassen 4, 5 en 6 te ontwikkelen. SAE richt het Performance Review Institute op, een non-profitorganisatie, om prestatienormen te ontwikkelen en certificeren conform SAE-standaarden. SAE vormt haar eerste internationale samenwerking met SAE Brazilië.
1996
Na eerdere emissiediagnosesystemen zoals GM's ALDL en OBD-I werd OBD-II vanaf modeljaar 1996 verplicht voor personenauto's en lichte bedrijfswagens in de Verenigde Staten. De nieuwe standaard introduceerde een universele 16-polige diagnosestekker, gestandaardiseerde foutcodes en communicatieprotocollen. SAE speelde een belangrijke rol bij het vastleggen van de technische standaarden achter het systeem.
2002
SAE erkent zijn tweede samenwerking met SAE India.
2004
Het Institute of Vehicle Engineers in het VK gaat samen met de United Kingdom’s Midlands SAE Section om SAE UK op te richten. SAE-ledental bereikt 84.000.
2005
SAE Aerospace-standaard nummer 6200. SAE viert zijn 100-jarig bestaan met SAE 100.
2006
SAE verandert officieel zijn naam van Society of Automotive Engineers in SAE International om het steeds internationalere karakter van haar activiteiten en lidmaatschap te weerspiegelen.
2010
SAE-ledental bereikt 120.000.
2010–2013
SAE-ledental stabiliseert rond 120.000 en de organisatie breidt haar focus verder uit richting elektronische systemen en software in voertuigen. Er ontstaat een sterke groei in standaarden voor vehicle electronics, diagnostiek en communicatie tussen voertuigen en infrastructuur (V2X).
2014
SAE publiceert J3016, de standaard voor levels of driving automation (Level 0 t/m 5). Deze indeling wordt wereldwijd de referentie voor autonome voertuigen en vormt de basis voor regelgeving, industrie-ontwikkeling en communicatie over zelfrijdende systemen.
2015–2017
SAE intensiveert haar werk op het gebied van Advanced Driver Assistance Systems (ADAS), software-updates over-the-air (OTA) en cyberveiligheid in voertuigen. J3061, het cybersecurity-framework voor automotive systemen, wordt een belangrijke basis voor latere internationale normen.
2018–2020
De samenwerking tussen SAE en ISO wordt verder uitgebreid, wat leidt tot de ontwikkeling van ISO/SAE 21434, een internationale standaard voor cybersecurity in voertuigen. De focus verschuift steeds sterker naar digitale veiligheid, data-integriteit en softwaregedreven voertuigarchitecturen.
2020–heden
SAE richt zich in toenemende mate op elektrificatie en software-defined vehicles (SDV’s). Nieuwe en uitgebreide standaarden ontstaan rond elektrische aandrijflijnen, batterijveiligheid, laadinfrastructuur en thermisch management. Daarnaast groeit de aandacht voor AI-toepassingen, autonome systemen en datacommunicatie in voertuigen. De rol van SAE verschuift hiermee verder van klassieke mechanische standaardisatie naar een bredere digitale en systeemgerichte benadering van mobiliteit.
