
1939 Dodge D11 Luxury Liner
Onze Business Coupe
Sinds juni 2025 zijn wij eigenaar van deze survivor class Dodge Business Coupe uit 1939 in de kleur Squadron Grey. Een Business Coupe heeft een mooie look met zijn aflopende achterkant en grote kofferbak. Dit was toen de auto die gebruikt werd door vertegenwoordigers die hele dagen op pad waren door de county, hele staat of zelfs een groot deel van de omringende staten. Er passen hele grote koffers en kisten achterin. Het laadruim is ook te bereiken via een luik achter de passagiersstoel. Deze auto is waarschijnlijk een zeldzame DeLuxe versie. Van de Special Business Coupe zijn er 12.300 gebouwd, van de DeLuxe maar 630. Het prijsverschil was niet groot. 756 vs 803 US Dollar. Dat zou vandaag (2025) 17.500 vs 18.500 zijn.
We hadden in mei 2025 in onze vakantie voor Wendy de 1949 Ford Custom DeLuxe (shoebox) gekocht en opgehaald op 30 mei. En als we dan toch bezig zijn.... De dag erna in Duitsland wezen kijken bij een heerlijke vooroorlogse 1939 Dodge D11 Business Coupe. Deze auto kenden we al van een meeting die we in Herten (D) hadden bezocht in 2018. Zie deze 2 foto's van toen:


Het model 'business coupe' is al die jaren blijven hangen. En bij het bezoeken van iedere custom en hot rod meeting voel ik mij met de Hudson wel welkom maar hij past er minder goed bij. Het is nu eenmaal een vierdeurs in bijna standaard uitvoering. Ik was al geruime tijd aan het rondkijken en kwam er al snel achter dat Fords uit de vooroorlogse periode nogal duur waren. Mijn oog viel al snel op mopars. En het toeval wilde dat de auto die we in 2018 hadden gezien te koop stond. Wendy vond het ook wel gaaf om zo'n model te hebben en zodoende togen we naar Castrop Reuxel (D) waar we de Dodge bekeken en reden. Het was een echte zomerse avond. De broer van de eigenaar was er met zijn Studebaker en ze waren nog half bezig met een bbq. We mochten zo aansluiten. Hapje, drankje. Je kent het wel. Erg gezellig! We hebben honderduit zitten kletsen. De auto is een echte patina auto met Smithy uitlaat die de 6 in lijn voorziet van meer dan genoeg herrie. Net interieur en precies de look die we zochten. Rondje rijden was erg leuk.

En ja, die auto vervolgens ook gekocht.... Aangezien de auto een Duits kenteken had heb ik Martin, de eigenaar, toen gevraagd of hij hem tegen een vergoeding zou willen brengen naar ons. Dat scheelde ons weer transport en een hoop gedoe. Dat was allemaal geen probleem. Hij en zijn partner Eveline kwamen graag in Nederland. Een week later kwamen ze dan ook gezellig bij ons. Uiteraard een rondleiding gegeven en samen geluncht.
Daarna even wat stukjes gereden door de straat. Dat moet..... Super ervaring! Hij heeft inmiddels al voor veel smiles per gallon gezorgd! Gaaf speelgoed.
Er is wat bekend over de geschiedenis van de auto. Ooit zou deze eigendom zijn geweest van een lerares in Idaho, waarna hij zo’n 20 tot misschien wel 30 jaar stil heeft gestaan. Dat zou betekenen dat de auto tot ergens in de jaren ’50 in gebruik is geweest. Een zwart-witfoto uit die tijd, die later bij Dean Thiem (zie verderop) aan de muur hing, lijkt dat te bevestigen. Het is daarom aannemelijk dat de auto oorspronkelijk uit Idaho afkomstig is. De datacard van het Chrysler archief is inmiddels binnen maar de dealercode is niet te herleiden. Ik heb wel alvast mooie kentekenplaten gekocht: originele Idaho-platen uit 1938 (het modeljaar 1939 werd al in 1938 geregistreerd).
In 1979 werd de auto vervolgens gekocht door Robert Schlatter uit Oak Harbor, op Whidbey Island in Washington. Hij kocht de auto bij Ron’s Antique Autos in Eagle, Idaho. Zo’n 1.000 kilometer verderop.
Voor zover ik heb kunnen achterhalen, is Robert Schlatter in 2001 overleden. Dean Thiem kocht de auto rond 2007, vermoedelijk uit de nalatenschap van Robert. Het "Jr." op de adressticker van een doos die achter in de auto lag, zou kunnen wijzen op een zoon van Robert, die de auto mogelijk tussen 2001 en 2007 in bezit had. Misschien waren Dean en Robert bevriend, maar dat is niet met zekerheid te zeggen. Daarna werd de auto in Amerika gekocht door de Duitsers Martin en Eveline. Eind 2017 arriveerde de auto in de haven van Bremen (zie foto op de trailer), en in april 2018 werd hij in Duitsland geregistreerd (zie foto van Martin bij de Dodge). Wij zagen de auto voor het eerst op het Kustom Kulture event in Herten in 2018. Martin en Eveline hadden hem toen dus net in bezit. Tijdens een rondreis door de regio bezochten zij later Dean en spraken hem persoonlijk en maakten een foto met hem samen.
Ik heb via Facebook contact gezocht met Dean, maar geen reactie ontvangen. Zijn account is al geruime tijd niet actief; mogelijk is hij inmiddels ook overleden. Op de foto's zie je Martin met Dean en ikzelf met Martin bij mij thuis.

.jpg)
De auto zelf geeft weinig prijs over zijn geschiedenis. Er zit slechts één oliesticker op de A-stijl, met enkel een datum erop — verder niets. Maar dat maakt niets uit: ook zonder uitgebreide historie kunnen we er volop van genieten!
Het is een auto die qua onderhoud is zoals ik mijn auto's ook meestal verkoop. Goed onderhouden dus! Martin heeft er allerlei papieren en boeken bij gedaan en een a4-tje vol met uitgevoerde werkzaamheden. Tank gecoat van binnen, nieuwe koppeling, remslangen en nog veel meer. Ideaal! Ook kreeg ik er heel veel extra onderdelen bij, nieuwe en gebruikte. Achterlichtglaasjes, carburateurs, benzinepompen, de originele uitlaat en voorbumper en nog veel meer. Uitpakken van de riante kofferbak voelde dan ook als sinterklaasavond!
Het idee was om de auto de look van een dirttrack racer te geven. Van één van de jongens die na moonshining nog steeds wilden racen en dat konden doen op ovals in allerlei dorpen in Amerika. Maar nadat ik op Youtube een filmpje tegen kwam waarin zowel de 1939 Dodge als Jimmie Lynch werden gepromoot ging ik voor een ander idee. Jimmie Lynch was de leider van het stuntteam met de naam 'Death Dodgers'. Dit thema leek mij veel leuker, en zeker aparter, dan de zoveelste dirttracker. De auto heeft inmiddels dan ook een mooie beschildering op de deuren en kleppen van Teunis Spits (Futur Relics). Ook heb ik een sleutelhanger en 2 programmaboekjes van de Death Dodgers bij de auto. Inmiddels heb ik ook contact met de achterkleindochter van hem maar dat spoor loopt een beetje dood helaas.
Klik hier om naar de pagina met info over Jimmie Lynch te gaan.

Vorige eigenaren








Eerste week bij ons











